Haszysz jest najbardziej spopularyzowanym wyrobem z konopi. Obecny w kulturze od wieków, ma całe rzesze amatorów na każdym kontynencie. Ceniony jest za wpływ, jaki wywiera na organizm człowieka. Odurza umysł i odpręża ciało. W zamierzchłych czasach używany był w rytuałach i medycynie. Czym dokładnie jest ten pradawny środek narkotyczny?

Czym jest haszysz?

Haszysz to używka, którą otrzymuje się z konopi indyjskich. To sprasowana, żywiczna masa, w której skład wchodzą głównie trichomy (gruczoły odpowiedzialne za produkcję kannabinoidów) występujące na kwiatostanach Cannabis Sativa L. Może mieć kruchą lub bardziej plastyczną formę. Najczęściej przybiera brązowe zabarwienie, choć występuje także w odcieniach żółci, czerwieni i czerni. Ze względu na wysokie stężenie aktywnych składników hash zaliczany jest do koncentratów suszu konopnego.

Psychoaktywne właściwości haszu

Psychotropowe działanie haszyszu na organizm jest identyczne jak w przypadku marihuany. Zażycie powoduje zmiany poziomu niektórych neuroprzekaźników. To wywołuje serię charakterystycznych wrażeń i zmianę percepcji otaczającego świata. Obie używki dostarczają doznań określanych mianem “haju”. Przyjęcie narkotyku wywołuje uczucie euforii, stan rozluźnienia i rozbawienie. Większe dawki mogą powodować nadmierną senność. U osób pod jego wpływem często obserwuje się zwiększoną wrażliwość na bodźce, pobudzoną kreatywność, podniesioną świadomość doznań i wzrost libida. Do najczęściej występujących skutków ubocznych należą uczucie lęku i chwilowe ataki paniki, które zazwyczaj pojawiają się u osób niedoświadczonych w spożywaniu specyfiku oraz po przyjęciu środka w nieznanym środowisku.

Kultura palenia haszyszu na świecie

Hindusi nazywali go Charas. Przez tysiąclecia służył im jako środek leczniczy i wyrób wykorzystywany w obrządkach religijnych. Spalano go w kamiennych fajkach (chillum). Nazwy hashish używano w krajach muzułmańskich, gdzie do XVI wieku stosowano używkę doustnie (proces wytwarzania uwzględniał dekarboksylację, czyli termiczną obróbkę aktywującą psychodeliczne działanie składników). Tradycja wypalania haszyszu wśród Arabów rozwinęła się dopiero, gdy tytoń zaczął zyskiwać na popularności. Mieszanka żywicy z krajanką spalała się znacznie lepiej, niż czysty koncentrat.

Palenie haszyszu w fajce chillum

Europa poznała narkotyk w XIX wieku dzięki wyprawom wojsk napoleońskich. Francuscy żołnierze przywieźli plastelino-podobną substancję odurzającą z Egiptu. Ówcześni farmaceuci i lekarze od razu dostrzegli jej terapeutyczne właściwości i opisywali je w swoich publikacjach. Lecz to nie lecznicze działanie przysporzyło używce największą popularność. Wzmożona wrażliwość na sztukę, podniesiona świadomość doznań i większa introspektywność ułatwiały metapoznanie i sprzyjały myśleniu filozoficznemu. Te cechy sprawiły, że środowiska literackie i artystyczne były żywo zainteresowane odurzaniem się kannabinoidami. Dużą sławę zyskał paryski Club des Haschischins, którego członkami byli tacy prominenci jak Dumas czy Balzac. Zanim nastał XX wiek, hashish był rozpowszechniony. W większości krajów europejskich i w Ameryce Północnej stosowany był jako środek przeciwbólowy oraz lek na astmę, bezsenność, depresję i migreny.

W czasach nowożytnych ekstrakt z cannabis był powszechnie stosowany w wielu zakątkach globu. Sprowadzano go głównie z Nepalu, Pakistanu i Afganistanu. Konflikty wojskowe w tych regionach sprawiły, że rolę głównego producenta substancji przejęli marokańscy rolnicy z pasma górskiego Rif na północy kraju.

XXI wiek to okres, kiedy wiele krajów zalegalizowało medyczne i rekreacyjne wykorzystanie kannabinoidów. Rozwinął się trend uprawy cannabis na rodzimych ziemiach. Aktualnie w produkcji ekstraktów przoduje USA, gdzie popularność ekstraktów jest największa, a konsumenci chętnie sięgają po produkty o coraz wyższej zawartości aktywnych składników (dabbing wosków)

Jak wytwarza się haszysz

Produkcja haszu jest nieskomplikowanym procesem, dlatego nawet w starożytności nie było problemów z jego wytwarzaniem. Aby go otrzymać, należy najpierw odseparować trichomy od pąków roślinnych. Najczęściej wytrząsa się je z kwiatostanów i przesiewa przez sito. W ten sposób powstaje drobny pyłek konopny, czyli kief. Proszek następnie musi zostać sprasowany. Tradycyjnie ubijano pyłek drewnianymi pałkami aż do otrzymania gęstej, plastycznej masy. Obecnie do tego celu wykorzystuje się prasy hydrauliczne. Po poddaniu surowca naciskowi powstaje produkt gotowy do spożycia.

Tradycyjna produkcja haszyszu

Jak powstaje Charras

Charras jest jedną z najczystszych form kondensatu. Wyróżnia go sposób pozyskiwania i fakt, że surowiec pobiera się z żywych roślin. Topy ugniata się gołymi rękoma, a następnie zbiera się kleistą powłokę z palców i gromadzi w postaci plastycznej kulki. Ta postać ma najwyższą zawartość odurzających związków sięgającą nawet 60%. Taki wyrób miesza się z tytoniem i pali w skrętach, fajkach wodnych lub odparowuje za pomocą vaporizera.

Jak wytwarza się charras

Ekstrakcja lodowa

Niska temperatura powoduje, że gruczoły sztywnieją i łatwo odczepiają się od pąków. Zmielony materiał roślinny zanurza się w wodzie z lodem i miesza. Po usunięciu części zielonych, pozostałą po procesie wodę przecedza się przez sita z drobnymi oczkami, na których osadza się pyłek. Sproszkowane gruczoły sprasowuje się. Tak powstaje BubbleHash, czyli kruchy koncentrat o jasnym zabarwieniu przeznaczony do palenia lub waporyzacji.

Lodowa ekstrakcja trichomów

Źródło: growdoctorguides.com

Olejek haszyszowy

Olej THC wykonuje się metodą Ricka Simpsona (RSO). Kwiaty poddaje się ekstrakcji alkoholowej. Topy zanurzane są w alkoholu, który później trzeba odparować. Pozostaje gęsta, ciemna maź o wysokiej koncentracji aktywnych związków. Poddaje się ją dekarboksylacji, aby kannabinoidy przeszły z form kwasowych w takie, które oddziałują na organizm. Taki wyrób przeznaczony jest do spożycia, lecz równie dobrze można dodawać go do zioła i spalać.

Stężenie THC w żywicy konopi indyjskich

Ilość psychotropowego związku jest przeważnie większa, niż w pąkach roślin wykorzystanych do jego produkcji. Zawartość tetrahydrokannabinolu w marihuanie waha się między 10% a 20%. Koncentracja kannabinoidów w żywicy jest największa, dlatego koncentraty odznaczają się wysokim nasyceniem substancji czynnych. Średnia zawartość THC w haszyszu oscyluje w przedziale 20% do 60%. Tak duże nagromadzenie narkotycznego związku czyni go używką odurzającą silniej, niż nieprzetworzone kwiaty cannabis.

Ile kosztuje haszysz?

Cena haszyszu uzależniona jest od jego jakości. Pod uwagę bierze się moc, czystość i metodę wytwarzania. W amerykańskich dyspensariach zakup 1 grama to wydatek rzędu 10 – 40 USD. W holenderskich coffeeshop’ach produkt sprzedawany jest za 6 – 15 EUR. Wartości surowca na czarnym rynku są niższe i uzależnione od lokalizacji i oczywiście kupowanej ilości. Za marokański towar w Ketamie trzeba zapłacić nie więcej, niż 500 EUR/kg. O połowę mniejszy jest koszt narkotyku w Nepalu. Czarnorynkowa cena w Kathmandu wynosi 20000 rupii za kilo, czyli mniej niż 200 dolarów. Polskie stawki za gram koncentratu wahają się między 20 a 70 PLN.

Gdzie posiadanie haszu jest legalne?

W krajach arabskich, Indiach i Nepalu przetrzymywanie i handel są zabronione, lecz lokalne władze z reguły mają swobodne podejście do sprawy i przeważnie przymykają oko na turystów. W wielu państwach wprowadzono dekryminalizację marihuany, a przechowywanie produktów z niej otrzymywanych nie jest karalne (Chorwacja, Czechy, Estonia, Hiszpania, Izrael, Luksemburg, Portugalia, Słowenia, Szwajcaria, Włochy i inne). Bardziej liberalne kraje całkowicie zalegalizowały używki zawierające THC i zezwalają na uprawę, a w niektórych przypadkach nawet oficjalny obrót surowcem w celach rekreacyjnych (Kanada, Malta, Meksyk, RPA, Urugwaj i 18 stanów USA). W Polsce haszysz jest nielegalny, a posiadanie narkotyków i obrót surowcem podlega karze pozbawienia wolności.

Skutki uboczne przyjmowania koncentratów marihuany

Niepożądane efekty długotrwałego stosowania psychoaktywnych konopi nie są tak groźne, jak to przedstawiano podczas wieloletniej światowej prohibicji. Najlepszym dowodem na to jest decyzja ONZ o usunięciu tetrahydrokannabinolu z listy niebezpiecznych środków. Śmiertelne przedawkowanie jest praktycznie niemożliwe, a negatywne skutki, jak pogorszenie pamięci, wyobcowanie społeczne i spadek motywacji, są odwracalne i ustępują po odstawieniu. Pomimo znikomej szkodliwości polski rząd wciąż jest sceptycznie nastawiony do wszystkich psychodelików. Dozwolone są jedynie wyroby z konopi siewnych o niskiej zawartości odurzającego związku.

Jak stosuje się haszysz CBD?

Dostępne w sklepach zielarskich wyroby do złudzenia przypominają egzotyczną używkę. Zawierają podobne związki (fitokannabinoidy, terpeny, flawonoidy), jednak różnią się proporcjami składników. Popularny hash CBD ma w składzie głównie kannabidiol o terapeutycznych właściwościach. Ma on relaksujące działanie i korzystnie wpływa na kondycję organizmu. Usprawnia pracę układu nerwowego i funkcjonowanie narządów wewnętrznych, dlatego często używany jest przez zwolenników medycyny naturalnej. Najbardziej powszechną metodą stosowania koncentratu jest spalanie, jednak bardziej świadomi użytkownicy wolą wdychać opary haszyszu podgrzewanego w procesie waporyzacji. Rozdrobniony koncentrat umieszczają w komorze grzewczej wraz z suszem CBD, a wysoka temperatura uwalnia aktywne składniki w postaci aromatycznych oparów.

Dozwolone odmiany żywicy konopnej

Badania nad właściwościami roślin z rodziny konopiowatych pozwoliły bliżej poznać własności poszczególnych składników. Dzięki temu użytkownicy wiedzą, jakich doznań mogą spodziewać się używając konkretnych odmian konopi i haszyszu. Producenci wyrobów z konopi CBD wychodzą na przeciw oczekiwaniom konsumentów i oferują artykuły o sprawdzonym składzie i ukierunkowanym działaniu. Efekty uspokojenia, odprężenia i poprawy koncentracji są teraz w zasięgu ręki bez ryzyka wejścia w konflikt z prawem.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.